|
Middenbeemster 17 okt. '08
Ricciotti
ensemble in de Keyserkerk: van alle markten thuis !
Ricciotti's Monumentale Tour op vrijdag 17 oktober in de Keyserkerk
van Middenbeemster: hun vierde (!!) optreden deze dag. In deze
Monumentale Tour, langs rijksmonumenten en werelderfgoederen, kon de
Beemster natuurlijk niet ontbreken. Einde middag was men in
Breidablick en de avond was voor de Keyserkerk.
Zo'n veertig jonge musici, de meesten conservatoriumstudent,
formeerden een praktisch compleet symfonieorkest. Kenmerk van dit
ensemble is de breedte van het repertoire. Van echt klassiek via
swingende jazz naar de entertainment, het kon niet op, Ricciotti
bleef verbazen.
En jongeren hebben energie, zijn vrolijk, durven van alles, houden
van een grap, en deze jongeren kunnen ook nog eens goed hun
instrument hanteren. Ziedaar de sfeer van de avond, getoonzet met
wat ludieke en soms wat rommelige introducties, maar muzikaal vooral
van allerlei markten thuis. Plus de ster van de avond: alt Carina
Vinke, met een prachtig volle en buigzame zangstem, werkelijk meer
dan voortreffelijk wat zij liet horen.
Zoals gezegd, de nummers werden op ludieke, soms onverstaanbare
wijze, aangekondigd, maar het enthousiasme spatte ervan af, vooral
te horen in de swingnummers en de modern klassieke composities.
De orkestratie door Anton Webern van een Bach-fuga mocht nog wat
voorzichtig klinken, het swingende jazz-nummer daarna, met Carina
Vinke aan de microfoon, doorbrak alle voorzichtigheid.
En zowaar een wereldpremière klonk in de deze avond akoestisch
ongenaakbare Keyserkerk, Edward Top schreef “Vraimed”voor het
ensemble. De moderne klanken, met vooral ook fff en de
gebruikelijke dissonanten, zullen niet iederen “als muziek in de
oren hebben geklonken”. Maar toch, er moet gecomponeerd worden en
liefst geen “music for the millions”!
En toen een muzikaal hoogtepunt: Wagner. “Im Treibhaus” klonk zeer
fraai, de donkere luchten, het onheilspellende, weinigen konden dat
mooier op muziek zetten dan Wagner. De musici gaven dat prima door
met weer een sterke rol voor alt Vinke plus fraaie solo's van de
altviool.
Voor de pauze volgde nog Cat & Mouse van J.L.Greco voor de blazers,
met enige speelse inbreng van de kat en de muis.
Hoe krijg je na de pauze in zo'n kerk iedereen weer op de stoel of
in de bank? Gewoon als groep met z'n allen sssssssssssssssssttttt
fluisteren, en toen zat iedereen! Inspirerend swingende muziek onder
aanvoering van de twee klarinettisten opende de tweede helft van het
optreden. Daarna klonk Jean Sibelius, een componist die naar Wagner
reikte. En weer mooi gespeeld met deze keer een hoofdrol voor de
celli. Luciano Berio was vertegenwoordigd met twee liederen, vooral
het dansante tweede lied toonde prima samenwerking tussen orkest en
alt.
“Watermelon man” van Herbie Hancock werd in een arrangement ingeluid
en uitgeluid door de bijpassende oerwoudgeluiden, de fluiten slopen
door het oerwoud alias de kerk.
Na opwekkende woorden van een der cellisten om donateur te worden en
ook de meegebrachte collectebussen te vullen (de toegang was
gratis), volgde het wonderschone slotnummer, het Agnus Dei uit de
Petit messe solemnelle van Rossini. Carina Vinke excelleerde, het
kleiner gemaakte orkest speelde ingehouden z'n partij (zelfs ook de
saxofoon!) en het koor van jonge stemmen zette het befaamde Dona
Nobis Pacem vierstemmig in. Een instrumentatie van dirigent Gijs
Kramers, die het ensemble overigens ontspannen leidde.
En met dat “Agnus Dei” bleek maar eens dat het Ricciotti ensemble
niet alleen voor grappige en leuke momenten zorgt, maar ook mooi en
zelfs ontroerend kan spelen. Zeker met zo'n alt als Carina Vinke!
Het was weer een mooie avond in “de mooiste concertzaal van de
Beemster”, georganiseerd door de Stichting De Beemster Keyser, in de
persoon van de niet aflatende impressario Bob Muller.
D.R.
Foto's Bob Muller, klik ter
vergroting
Kijk voor meer
informatie over Ricciotti op:
www.ricciotti.nl
|
