|
De
koetsjes rollen af en aan . .
Terwijl buiten de koetsjes verder over de ‘plaveien’ rollen
zullen zondag 30 mei de kerkbezoekers van harte welkom geheten
worden door ‘den eersten burger vader’. De klok zal aanvankelijk
niet slaan om de eredienst aan te kondigen. Dat was immers destijds
verboden. Alleen plechtige nieuwe gemeentebesluiten werden met
klokgelui omkleed!
Trompetters schallen van de toren . .
Minder historisch, maar passend bij grote momenten, schellen
twee trompetters van den tooren van den kerk. Martin en Wietske
Blees zullen de nieuwe toren beklimmen en vrolijke tonen over onze
polder uitstrooien.
Soldaten bij de toegansgpoort
De Franse jaren waren roerig en soldaten bepaalden regelmatig
het beeld. Ze kwamen echter niet voorbij de toegangspoort. Met hun
wapens stonden ze buiten, en om de tijd niet te verdoen slepen ze
hun bajonetten en zwaarden aan de hardstenen kerkmuur. De sporen
zijn na al die honderden jaren gelukkig nog steeds zichtbaar.
Restauraties moeten nooit te perfect uitgevoerd worden.
30 Mei staan er wederom een viertal soldaten. Zij kunnen u ook naar
uw naam vragen. Niet om u te weigeren, maar om degenen die al
gereserveerd hebben verder te kunnen wijzen. Als het zo mocht zijn
dat de kerk vol raakt, en wij zullen echt iedere mogelijke plek
creëren, dan is het ook aan de soldaten om u vriendelijk richting
koetsjes en koffie te geleiden totdat het marktplein zich weer zal
vullen met de kerkgangers...
Binnen zal troubadour Bert van Baar als eerste de muzikale toon
zetten, voorafgaand aan de dienst. In de dienst zelf is het aan de
Classic Frogs onder leiding van Lorenzo Papolo om de toon te zetten.
Zij zingen o.a. het Cantique de Jean Racine. Racine (1639-1699)
waarnaar de titel van het lied van Fauré verwijst was een tijdgenoot
van Frankrijk ‘s grootste blijspeldichter Molière. Zelf was Racine
een treurspeldichter en daar- mee dus een wat vreemde stem op de
feestelijke morgen van 30 mei. De woorden van het gebed van Racine
zijn echter mooi en passend: “Verspreid over ons het vuur van uw
genade, dat de onderwereld vlucht. God richt uw blik op ons”.
Meestal gaat het in gebeden om het “ik” van de bidder, dit is een
“wij-ge bed”, een gebed van broederschap en zusterschap…
Naast dit degelijk klassieke lied zingen de Frogs ook een potpourri
uit Les Miserables. Romantische revolutie in musicalvorm!
’t orgel en de voorzang
Anders dan bij de vorige historische kerkdienst mag deze keer
het orgel van begin af aan klinken. In 1784 werd immers het eerste
orgel in de kerk in de midden geïnstalleerd, voorloper van ons mooie
Van Dam. Een goede voorzanger kon men echter nog niet missen, en nu
nog steeds niet. Voor 30 mei een speciaal opgericht sextet met
eenmalig glansoptreden. Sextet Mos bestaat uit de echtelijke paren
Muller, Overbeek en Stolp.
Peter van Voorst zal alles leiden en begeleiden. Hij zal u ook wat
toeroepen over de achtergrond van de gezongen liederen. Voor het
grootste deel stammen die uit het liedboek, Evangelische Gezangen,
wat in 1806 met plicht werd beschikbaar gesteld. Niet alles was dus
even vrij in die tijd.
Oecumene
Femke Leek is één van de Classic Frogs. Zij heft in ons midden
die dag ook een solostuk aan, met MOS als achtergrondzangers. Het
stuk wat zij zingt, psalm 121 is van de van oorsprong in Parijs
(1972) opgerichte katholieke communiteit van L’ Emmanuël. Ook zo
krijgt de dag een mooie oecumenische glans. De meeste samenzang is
stevig protestant, haast alle koor –en solozang is goed katholiek.
Aan de dienst werken o.a. mee, pastoor Luis Weel (RK), Corry van
Splunter (DG) en ds Schroevers (Prot.)
En na de dienst gaat het buiten historisch verder . . ! |

Op het
kerkenerf staat de statige koets uit het Betje Wolf Museum,
verwijzend naar oude niet immer goede tijden

Trompetters schallen van de toren, maar de klok zwijgt aanvankelijk.

Dit
zijn alvast wat mannelijke Frogs, de vrouwtjes ziet u dan de 30-ste
mei.

Jean Racine, één van Frankrijks grootste treur speldichters en
naamgever aan één van de mooiste liederen van Fauré . .

Zo
zag het er een aantal jaren geleden uit, eveneens onder leiding van
Peter van Voorst

Het bootje van de oecumene heeft regelmatig tegenwind te verduren,
maar bolt haar zeilen nog steeds |