|
OP REIS
Beemster projectkoor in Keulen
Van te voren was het best spannend. Hoe zou het zijn op de kerkdagen
in Keulen? Niemand had er een goede voorstelling van. Maar
treinreizend zat de stemming er al meteen in. Wij zaten uiterst
geriefelijk in de eerste klas, en dat voor de helft van een tweede
klas kaartje: leve de groepsreis!
 Omstreeks
de middag kwamen wij aan in een al behoorlijk warm Keulen. Wij waren
goed op tijd. Marie organiseerde en iedereen schafte zich een oranje
Kirchentagsjaal aan.
Overal kon je ze krijgen. De oranje sjaals
Na
iets gedronken te hebben gingen wij door naar de gastgezinnen in
Brühl, een stadje bij Keulen. Het contact met de gastgezinnen was er
al geweest in de voorbereiding. Toen was de hartelijkheid al enorm.
Uiteindelijk zou het verblijf bij de gastgezinnen voor velen van ons
koor één van de hoogtepunten van de dagen worden. De eerste
bezoekjes van die gastgezinnen naar de Beemster zijn al geregeld.
’s Avonds waren er op meerdere plekken in de stad openingsdiensten.
Wij hebben er eentje meegemaakt, en vervolgens hebben wij een kleine
ronde gemaakt langs de verschillende regiokerken die zich
presenteerden, overal kreeg je een gekleurd lintje. Keulen kreeg
fleur en kleur, en dat zou vijf dagen zo blijven. Heel bijzonder om
mee te maken, een stad die vijf dagen lang een enorme positiviteit
en gemeenschappelijkheid uitstraalt! ’s Avonds dan nog een glaasje
langs de Rijn met tussendoor een kort avondgebed, en alle
tienduizenden steken even een kaarsje op, zingen een lied mee, zijn
stil terwijl er gebeden wordt ..
Maar
er moest ook gewerkt worden. Wij waren immers als koor
“medewerkenden. Het eerste zingen was verbonden aan een
bijbelbespreking van Cathy Galloway, leidster van het Schotse Iona.
Er waren ruim 500 luisteraars, maar zo ’n conferentiehal met
bekleedde stoeltjes en dik tapijt op de grond zuigt alle tonen weg.
Dat viel nog niet mee.
Diezelfde middag kregen wij nog een kans, gewoon ergens in het
conferentiecentrum. Deze keer klonk het als een klok. Enkele
luisteraars vonden het zo mooi, dat ze spontaan meezongen. Het derde
en vierde optreden was op de derde dag, op het plein tussen station
en Dom. Wij verzorgden de zang bij een middaggebed en gaven daarna
nog drie concertjes.
Verder hebben wij ook hel veel muziek geluisterd. Als groep spraken
wij elke dag met elkaar af. Dan werd er wat gegeten, er werd wat
besproken en soms maakten wij ook gezamenlijk een concert of
optreden mee. Vaak verdeelden wij ons ook in kleinere groepen. Dat
ging heel goed. Wij zijn niemand kwijtgeraakt en iedereen had een
hele mooie tijd.
Hieronder nog enkele foto ‘s, die enkele facetten van de Kirchentage
belichten.
 Eén van
de duizenden padvinders die de logistiek van het gebeuren regelden
en overal praktisch aanwezig waren. Er waren immers zo ‘n 400.000
mensen per dag, maar alles liep gesmeerd!
Het
gebeuren speelde zich op tal van plekken af, maar de grote Dom was
haast overal te zien!
 Eén van
de meest bijzondere gebeurtenissen was ongetwijfeld de grote
afsluitende kerkdienst op de “Pollerwiesen”. Ruim 80.000 mensen
werden in de kortst mogelijke tijd naar dit grote grasveld
langs de Rijn gebracht. De dienst zelf was een bonte mix van
klassieke en meer popperige kerkmuziek, en dan waren er ook nog ruim
4000 blazers, met name schuiftrompetten. Evenals in Nederland wordt
er in Duitse kerken veel gezongen en zijn er talloze koren, maar
specifiek Duits zijn de zogenaamde “Posaunen”-koren. Normaal zijn
dat ensembles bestaande uit vier of tien blazers. Als je die echter
bij elkaar brengt, dan krijg je een redelijk grote groep. In dit
geval dus 4000.
Wil
je al die trompetten laten klinken, dan moet er natuurlijk wel
geoefend worden! Hieronder zit u een foto van zo ’n oefensessie.
 In
een mum van tijd is het dan plotseling zondagmiddag. Van tevoren had
menigeen het idee, dat vijf kerkdagen wel erg lang zijn. Achteraf
merk je, dat ze om zijn gevlogen. Uiterst tevreden, en wederom
geriefelijk gleden wij weer terug naar Amsterdam, Purmerend en
Beemster. Een mooie ervaring rijker.
Eén
ding staat vast: over twee jaar gaan wij weer. De Noordduitse
Hansestadt Bremen is dan aangewezen om de tienduizenden te
ontvangen, en om voor een halve week tijd te transformeren in een
stad waar iedereen positief en opbouwend is, iedereen klaar staat om
een ander van dienst te zijn, en waar honderden activiteiten en
evenementen een prachtig beeld geven van een bonte kerk die leeft,
en die het vermogen heeft om de wereld een beetje mooier te maken,
dan zij is.
De
volgende Kirchentage in Bremen vinden plaats in 2009, van 20 – 24
mei. De bedoeling is dat wij daar opnieuw met een delegatie van één
van de projectkoren naar toe gaan. In onze agenda staat het al!
 |
