De laatste jaren zien wij een groeiende belangstelling  bij de vieringen van het Avondmaal en dat stemt tot vreugde. Het avondmaal is immers een krachtig en mooi symbool van verbondenheid en leven zoals bedoeld!

 In onze gemeente kennen wij als vieringsvorm de kringviering die in Middenbeemster van een 20-tal mensen is uitgegroeid tot een grote kring van soms meer dan 60 personen. Met deze aantallen kwam ook de kwetsbaarheid van deze vorm in onze kerk aan het licht. Vanaf 2001 hebben wij daarom in de Liturgiegroep en met de diakenen regelmatig aandacht aan de vieringsvorm van het Avondmaal besteed.

 De ervaring leerde dat bij veel mensen de kring, gevormd voor de banken, te krap is - achter de banken zie of hoor je echter niets. Hoe meer mensen er zijn hoe lastiger het ook wordt met de kleine bekertjes (rondgaan en ophalen) wat de feestelijke beleving van het Avondmaal verstoort. De sfeer wordt soms wat rommelig. Dit alles werd dan weer in de Liturgiegroep geëvalueerd. 

 Waar gaat het om? De kringvorm probeert vooral gemeenschap en verbondenheid te benadrukken. De vorm is ook actief, men moet opstaan om een kring te vormen. Dat is het waardevolle van deze vorm. Vervolgens echter sta je daar, wat voor een aantal mensen een bezwaar is en komen de bezwaren er nog bij die hierboven genoemd zijn.

 Naast de kringvorm hebben wij de mogelijkheden en achtergronden van het lopend Avondmaal gekeken. Bij het lopend Avondmaal is het gemeenschapsgevoel wellicht minder aanwezig  (maar hoeft niet verloren te gaan), het is meer op de persoon gericht. Wel is er, sterker nog dan bij de staande vorm, de verbeelding van het ‘op weg gaan ’als gemeente (en als individu) en het zich inscharen in die ene beweging. Voordeel van deze vorm is ook dat zij beter werkt in grote groepen en dat zij oecumenisch is en daarmee breder herkenbaar.