Protestantse Kerk

De "kogel" is door de kerk. Of was het meer een stoptrein die na eindeloze rondjes om de kerk er eindelijk eens doorheen reed om al de naar binnen gerichte aandacht weer eens naar buiten te keren?

1 mei vindt de fusie plaats. De Gereformeerde Kerken in Nederland, de Evangelisch lutherse Kerk en de Nederlands Hervormde Kerk worden samen één nieuwe kerk: PKN, Protestantse Kerk in Nederland.

Niet iedereen is er even blij mee. In orthodox Nederland wordt vol overgave de stormbel geslagen. "De kerk gaat onder", roepen streng confessionelen en zware bonders. Zoals zo vaak in dit soort situaties kunnen argumenten maar weinig bewerken. Het lijkt zinloos erop te wijzen dat de spanbreedte in zowel Gereformeerde als Hervormde kerk sowieso al heel breed was. Zinloos om erop te wijzen dat de plaatselijke kerk even bepalend blijft als in de oude situatie. Als de stemmings-trom wordt geslagen vervagen nuances. Overal worden complotten en onwaarheden gezien, overal dieven van rijk gevulde portemonnees.

Waar ging het ook al weer om in kerk zijn??

Soms lijken kerken wel eens vooral door mopperaars bevolkt te worden. Niet alleen in kerken natuurlijk, maar in ieder geval ook. Dit is niet goed en dat is niet goed.. "de zon is te warm, 't wordt tijd dat het gaat regenen. Die rot regen, 't houdt niet op .."

Natuurlijk als iets je lief is wil je dat niet graag veranderen en liefde is een groot goed, ook liefde voor een kerk. Soms dreigt liefde oud te worden met alleen nog oog voor moeilijkheden en eigen voorkeuren. God behoedde ons voor een levensgeest die alleen maar mort!

Symbool voor de geest en haar enthousiasme is de duif. Mooi is dat die duif een prominente plek gekregen heeft in het nieuwe beeldmerk van de PKN:
Wie goed kijk ziet een kruis en een duif in een prachtige stralen krans. De Protestantse Kerk in Nederland wil uitdragen waar dit beeldmerk voor staat. Een kerk die leeft van het enthousiasme van de geest en van de passie van het kruis, niet bang voor tegendraadsheid, maar daarin wel dienstbaar en niet hoog van de toren blazend! Een kerk waarin onbevangen, ontvankelijk en geïnspireerd geloofd en geleefd wordt.

Leve de Protestantse Kerk !

Sinds 30 april 2004 bestaat de Protestantse Kerk in Nederland, als officiële voortzetting van de Hervormde, Lutherse en Gereformeerde Kerk. Niet iedereen is daar even blij mee, maar velen ook wel. Hieronder wat gedeeltes uit het Dagboek van Dhr Bas Plaisier, voorheen spreekbuis (scriba/secretaris) van de Nederlands Hervormden, nu van de PKN.

donderdag 30 april

Grote gebeurtenissen komen in alledaagsheid. Het gewone werk moet gedaan worden. Losse eindjes worden aan elkaar geknoopt, de laatste pijnpunten afgehecht …

Ik bemerk tot mijn eigen verbazing, dat ik moe ben en soms ook wat verdrietig. De mails en de brieven die ik krijg worden steeds persoonlijker. Iemand vraagt me om alsnog de vereniging af te blazen. Hij draagt zelfs voorbeelden aan uit mijn familiegeschiedenis, om me daartoe te zetten.

Een collega mailt mij woedend omdat ik in het Radio 1 journaal gesproken had over een gesláágde vereniging. Als na zo ’n ingewikkeld proces hoogstens enige procenten van gemeenten niet meegaan, is het hoogst mogelijke bereikt, zo vertelde ik. Ik had het brede luisterpubliek erop gewezen dat de werkelijkheid van de vereniging geweld wordt aangedaan, als er alleen gefocust wordt op de zeer kleine groep die niet meegaat. Betreffende collega had zich de afgelopen jaren in de meest felle bewoordingen geuit tegen de vereniging en bij hoog en bij laag beweerd niet mee te zullen gaan. Op het allerlaatste is hij kennelijk toch tot andere gedachten gekomen. Kennelijk ter compensatie wil hij nu uit mijn mond horen dat het allemaal vreselijk is en dat de ‘bezwaarden’ ontvoerd worden naar de nieuwe kerk. Zo reageert ook een andere collega. ik zou – als niet geboren hervormde – nooit iets begrepen hebben van het hervormd kerkgevoel. Ook hij geeft aan slechts ‘technisch’ mee te gaan.

Wat bezielt hen toch? Argumenten helpen niet meer – zeker niet tegen dominees die zijn gaan geloven in het door het zelf ontworpen idee van een on-kerk. Ik moet vechten tegen verdriet en boosheid. Ik kan het niet goed verdragen dat de tegenstanders ons tot de laatste seconde bezighouden en er alles aan doen om ons de vreugde over dit ‘wonder van kerkvereniging’ te ontnemen. een beetje is het hen gelukt. Ik voel mij verdoofd en ver bij mijn inspiratie vandaan..

’s Avonds lees ik wat bijbelse dagboekteksten – zoals ik dat gewend ben. Ontroerd lees ik, Exodus 33, vers 14: De Heer die aan Mozes vraagt, “moet ik zelf meegaan om u gerust te stellen?” En Marcus 2, vers 14 : Jezus vraagt aan Levi, volg mij, En leefde stond op en volgde hem ..”

vrijdag 30 april

Het besluit tot vereniging wordt getekend in Doorn .. De drie voorzitters van de kerken schilderen een mooi en goed beeld van wat ons heeft beziggehouden, maar ook, wat de hoop is van deze nieuwe kerk..

De muziek van Bach en Mendelsohn is prachtig en een balsem voor de ziel. Als ik de verklaring van eenheid hoor, voel ik me intens dankbaar, dat ik bij zo ’n kerk mag horen. Het protestantisme is nog lang niet dood. Vandaag staan wij voor een nieuw begin. Luther en Calvijn geven elkaar de hand! De verdeeldheid, die zo’n groot deel van de 19^e en 20^e eeuw bepaalde is nu voor-bij. Als ik mijn handtekening heb gezet, denk ik aan mijn grootouders. Als zij mij dit tijdens hun leven hadden zien doen, zouden ze me als een verrader hebben gebrandmerkt. Zouden zij in de hemel nu een lofzang hebben aangeheven?

zondag 2 mei

De zondag vier ik in Zevenbergen. Ik doop in de oude kerk een van de eerste protestanten: mijn kleinzoon Joas. Ik had enige weken geleden eerst niet door op welk historisch moment deze doop zou plaatsvinden. Toen het later doordrong had ik gekscherend gezegd dat de dienst dan maar om 6 uur ’s morgens moest plaatsvinden om ervan verzekerd te zijn dat Joas de eerste protestant zou zijn ..

maandag 3 mei

Tot mijn grote regelmaat bereiken mij geen berichten over onregelmatigheden in gemeenten.. Ik lees over feestelijke bijeenkomsten, ik fleur op als ik een paar mailtjes krijg van onbekende mensen: Laat u niet ontmoedigen .. Weg met de onverschilligheid. Leve de Protestantse Kerk.

(Met dank aan weekblad ‘Het goede nieuws’)