|
75
jaar Nassaukerk (Amsterdam)
Al vijf jaar hebben wij als kerkelijke gemeente Beemster een band met de
Nassaukerk in Amsterdam.
Wij collecteren voor hun kerk-en
buurtwerk en de diaconie doet daar altijd nog iets bovenop.
Zij delen mee in onze
oliebollenactie, doordat er een groot aantal bollen en beignets naar hun
maaltijd- en ontbijtprojecten gaan.
Deze kerk, die zich als geen
andere 'gewone' gemeente in Amsterdam inzet voor daklozen, drugsverslaafden
en andere 'dropouts', mensen die het om welke reden dan ook niet kunnen
bijbenen in onze maatschappij, vierde 30 september haar 75 jarige bestaan.
Daarom het volgende artikel op basis van hun kerkblad.
De Nassaukerk in 2001
¤
"In de
Nassaukerk kom je juist ook bij elkaar, omdat niet iedereen hetzelfde is"
(aldus een jongere uit de
Nassaukerk).
Misschien is dat wel de kracht van de Nassaukerkgemeente.
Wij hebben geleerd om het niet
altijd met elkaar eens te zijn, omdat wij zo verbonden zijn met elkaar, met
dat Woord dat onrustig maakt en troost biedt, met ons optrekt en met de
buurt waarin wij staan. Dat geeft ruimte. Wij hebben wat
af geknokt over kruisraketten, alternatieve relatievormen, over al die
mensen die in onze samenleving gemarginaliseerd worden en een plek zoeken om
op adem te komen. Wij hebben wat afgeknokt met
kerkbesturen die het prachtig vonden wat wij doen, maar wel wilden
bezuinigen op de formatie, met buurtbewoners over overlast, met elkaar .. of
wij niet teveel hooi op onze vork namen. . .
Een zootje ongeregeld hebben wij ons genoemd om zo ruimte te scheppen in de
chaos om ons heen.
Die ruimte werd ons regelmatig
geschonken .. dat kun je dus genade noemen.
Ik denk aan die dienst afgelopen
juni waarin Nynke en Sasja trouwden, aan de kinderen die onbevangen in onze
vieringen rondlopen, aan die grote groep vrijwilligers die van binnen en
buiten de kerk, vaak met zichtbaar plezier en onvermoeibaar de
Nassaukerkgemeente en Kerk en Buurt draaiende houden. Ik denk ook aan de buurtgenoten
die ons als maatje zien in de strijd om samenhang in onze samenleving te
brengen, aan de zanggroep waar met zoveel geestdrift gezongen wordt en aan
de oecumene, want we vinden elkaar over de kerkelijke grenzen heen.
Maar ook aan de partnergemeenten
die met ons meeleven en ons heel practisch ondersteunen door bijvoorbeeld in
Filah (maaltijdproject) te koken, bij meubelproject of kledingproject te
helpen etc..
Als men mij wel eens vraagt of wij het wel volhouden, zeg ik maar: het
evangelie is niet kapot te maken en de Nassaukerk ook niet.
Wij hebben een traditie om veel
te vieren .. en laten wij dat maar blijven doen.
Jaap Buning
|