De hemelsluizen leken opengezet. Al het water wat 400 jaar geleden uit de Beemster is gepompt leek 1 januari 2012 vanuit de lucht weer terug te keren . .

En toch werden er vuurkorven ontstoken. En toch verzamelde veel goede wil zich op het marktplein, en lieten velen even een verregend gezicht zien in de Kloek . .

Dat ‘en toch’ hebben wij daarmee alvast opgehaald. Hetzelfde ‘en toch’ waarmee droogmakers ooit de molens weer lieten wapperen toen de bijna drooggelegde polder weer was volgestroomd. Hetzelfde ‘en toch’ wat in de loop van 400 jaar poldergeschiedenis wel vaker nodig was. Telkens als dingen groot en klein anders liepen als bedoeld. Juist dan de schouders eronder en hart en ziel erbij!

Johan, Mia en Saskia Tesselaar moesten dat ‘en toch’ de afgelopen weken al regelmatig ophalen, omdat het met Mia ‘s gezondheid bepaald niet ging zoals gewenst. Op weg naar de kerstnachtdienst werd zelfs ‘op weg naar het ziekenhuis’. Met een korte tussenpoos ligt ze daar nu al weer een hele tijd. Gelukkig is de zorg intensief en goed en lukt het Mia altijd weer zich te schikken. Er lijken zich ook weer meer zonnestralen door de wolken te boren . .

Rond het oude jaar liet Bert Finnema ons even schrikken toen ook hij in plaats van in de oliebollenactie te stappen een ziekenhuisbed in moest. Gelukkig viel het uiteindelijk erg mee! Zoon Bauk gaf aan dat de praatjes al weer snel terug waren. Gelukkig maar!

Ook Gertjan Waal lag moest het ziekenhuis bezoeken terwijl zijn erf onzeker werd gemaakt met het inpakken en uitdragen van de bollen. Vorig jaar een val van de ladder en nu dit. Veel gezondheid in het Beemster feestjaar!

Voor Ruud Hartman begon het nieuwe jaar ook al vrij snel in het ziekenhuis. Dat was weliswaar zo gepland maar toch bepaald geen pretje. Inmiddels was Ruud al weer even thuis, en wie weet als dit kerkblad uitkomt . .

Corry Louwrink was evenmin onverdeeld gelukkig met haar lichamelijke conditie. En toch .. gaat Corry gewoon door.

Verder bereikten mij de afgelopen weken niet zoveel ziek en zeer, behalve dan wat mij vertrouwelijk ter ore kwam om vertrouwelijk te houden. Wat mij af en toe wel bereikt is, ‘de dominee heeft het rond de kerst al druk genoeg’. Dat is lief, maar niet helemaal de bedoeling . .

Nog in het vorige jaar is mevrouw Duursma van het Zuiderhof verhuisd naar een plek met iets meer zorg in Purmerend, en mevrouw Olie – Mars zal ook binnenkort verhuizen. Zo gaat de tijd door en verlies je af en toe zomaar een paar vertrouwde gezichten uit je midden.

Stefan van der Veen en Frank van der Velden zijn al veel langer verhuisd, en wel naar het verre Friesland. En toch . . hebben ze nog regelmatig en goed contact met mensen uit ons midden. Daarom het verzoek om bijgaande kaart op te nemen in het kerkblad. Bij deze met een groet uit Fryslan . .

Dit zomerse plaatje (oktober ‘11) past goed in deze ‘groene’ feestdagenperiode. Wij wensen jou-jullie een warm, zonnig, ‘groen’ en kleurrijk 2012 toe! In 2010 en 2011 hebben we ons huis, tuin en erf grondig aangepakt en verfraaid. Er is veel werk verzet. We kijken er naar uit in 2012 weer verder te gaan. We hebben onze draai gevonden in Fryslân en zijn blij met de keuze voor het bosrijke deel van deze provincie. We ontdekken telkens weer mooie nieuwe wandelgebieden dichtbij huis en genieten van de landelijkheid en fijne omgeving. We hebben veel aanloop van ‘oude bekenden’ en maken ook nieuwe vrienden. Voor Frank zijn het spannende tijden: de bouw van het nieuw Fries Museum in Leeuwarden vordert gestaag en de nieuwe inrichting krijgt vorm. Voor Stefan betekende 2011 een intensieve kennismaking met het medische circuit – maar is daar goed uitgekomen. De laatste controles wijzen uit dat het herstel heel goed is verlopen. Op werkvlak liggen er in 2012 mooie nieuwe kansen en uitdagingen. Vanaf begin januari hebben we ook een huistelefoon: 0513-841094

Stefan van der Veen / Frank van der Velden
M: 06-51577439 werk / privé 06-13729974 M: 06-20270907

E: s.c.a.van.der.veen@gmail.com 
E: f.h.v.van.der.velden@gmail.com

Weer terug in de Beemster, na vele maanden, is Bob van Walen. Tussendoor leek het soms alsof het er niet meer van zou komen, maar inmiddels is Bob weer thuis. Dat betekent dat Aagje niet meer dagelijks op en neer naar Purmerend hoeft. Wel thuis!

Een groet in verbondenheid uit de pastorie,
Marie & Nico Schroevers

---